KARAPINAR – Türkiye’nin tarım ambarı olarak bilinen Karapınar’da, son dönemde şeker pancarı üreticilerinin yaşadığı sorunlar bardağı taşıran son damla oldu. Binbir emekle gece gündüz demeden tarlasını eken, gübresini atan ve sulamasını yapan Karapınarlı çiftçiler, hasat sonrası ürünlerini teslim edememenin ve "kota" adı altında dönen adaletsizliğin pençesinde kıvranıyor. Bölgedeki üreticiler, tarla ile hiçbir bağı olmayan kişi veya yapıların kota sahibi olmasından dolayı mağduriyet yaşadıklarını belirterek, yetkili makamları göreve davet ediyor.
Kota Sahipleri Kimler?
Karapınar tarım kamuoyunda uzun süredir konuşulan en büyük iddia; hiç ekim yapmadığı halde kota sahibi olan kişilerin mevcudiyetidir. Üretici, tarlasına girip alın teri dökerken, bu kotaların kağıt üzerinde el değiştirmesi ve gerçek üreticiye verilmemesi, tarımsal adaleti derinden yaralıyor. Metinde de vurgulandığı üzere, "samimiyet sözle değil, uygulamayla ortaya çıkar." Eğer gerçekten adil bir tarım politikasından söz edilecekse, üreticinin önündeki en büyük engel olan bu "hayali kotaların" derhal incelenmesi ve tarlaya girmeyenlerin elinden alınarak gerçek çiftçiye aktarılması gerekiyor.
Pancar Tarlada, Emekler Askıda Kaldı
Bu yılki hasat sezonunda Karapınar’da üretilen tonlarca pancarın elde kalması, üreticiyi ekonomik bir yıkımın eşiğine getirdi. Aylarca verilen emeğin karşılığının alınamaması, sadece bir ticaret kaybı değil, binlerce ailenin geçim kaynağının yok olması demektir. Pancar, diğer ürünler gibi beklemeye gelmeyen, hızlı işlenmesi gereken stratejik bir üründür. Tarlada kalan her pancar, Karapınar ekonomisinden eksilen bir değerdir. Üreticiler, "Bu mesele üretimden öte bir kul hakkı meselesidir" diyerek durumun manevi ve insani boyutuna da dikkat çekiyor.
Yetkililere Açık Çağrı
Bölge halkı ve üreticiler; siyasi iradeye, ilgili bakanlıklara, sivil toplum temsilcilerine ve yetkili kurumlara seslenerek şu soruları soruyor:
-
Gerçekten üretim yapan çiftçi neden korunmuyor?
-
Hiç ekim yapmayanların kota ticareti yapmasına neden izin veriliyor?
-
Tarlada kalan ürünlerin akıbeti ne olacak?
Karapınar çiftçisi yalnız bırakılmış hissediyor. Ne sesinin yeterince duyulduğunu ne de verdiği emeğin karşılığını alabildiğini düşünen üreticiler, acil çözüm bekliyor. Görmezden gelinen her gün, Karapınar’ın omuzlarındaki yükü daha da ağırlaştırıyor. Artık somut adımların atılması, kotaların gerçek sahiplerine, yani toprağı işleyenlere verilmesi bir tercih değil, zorunluluktur.
Yorumlar
Kalan Karakter: